Παρασκευή, 30 Ιουνίου 2017

Όρθιοι και μόνοι…



 
                            «… Μα πιο πολύ μιλώ για τους ψαράδες
                            π’ αφήσανε τα δίχτυα τους και πήρανε τα βήματά Του […]
                            κι οι σύντροφοι τους φτύνανε κα τους σταυρώναν
                            κι αυτοί, γαλήνιοι, το δρόμο παίρνουνε π’ άκρη δεν έχει,
                            χωρίς το βλέμμα τους να σκοτεινιάσει ή να λυγίσει,
                            όρθιοι και μόνοι μες στη φοβερή ερημιά του πλήθους.»

Μανόλης Αναγνωστάκης
(από το «Μιλώ», Τα Ποιήματα 1956, σελ. 69)