Πέμπτη, 16 Μαΐου 2019

Διαβάζονται ή απλώς "παιζονται" τα παιδικά βιβλία τελικά;

Γράφει ο Βαγγέλης Ηλιόπουλος στο facebook  κι εγώ προσυπογράφω:

"Αφήνω πάντα να καταλαγιάσουν οι εντυπώσεις από την διεθνή έκθεση βιβλίου, πριν γράψω για αυτήν οτιδήποτε. Η παιδική γωνιά δεν είναι πια γωνιά, είναι σχεδόν η μισή έκθεση. Η υπερπαραγωγή στις εκδόσεις παιδικών βιβλίων ξαναγύρισε. Η κρίση άραγε έφυγε; Επίσης οι εμψυχώσεις που διαμεσολαβούν το βιβλίο στο μικρό αναγνώστη όλο και πιο εντυπωσιακές. Καπέλα, τούρτες, μαγικά, ακροβάτες, κιθάρες, χορευτικά … Δεν τα κατηγορώ. Πώς άλλωστε, αφού εγώ πρώτος τα ξεκίνησα. Ως μέσο, όχι ως αυτοσκοπό. Σημασία έχει όμως εκείνη η αμείλικτη στιγμή που θα τελειώσουν όλα αυτά, το παιδί θα έχει πάρει το βιβλίο και θα βρεθούν οι δυο τους στο δωμάτιό του (στα μικρά και η μαμά ή ο μπαμπάς) για να το διαβάσει. Η μοναχική στιγμή της ανάγνωσης. Και τότε... ,το βιβλίο γυμνό, θα δείξει την αξία του. Τότε, μόνο αν είναι αληθινή λογοτεχνία θα μπορεί να φτάσει στην ψυχή του. Μόνο. Αν η έκθεση, λοιπόν, βοήθησε περισσότερα παιδιά να συναντήσουν τέτοια βιβλία, τότε ήταν επιτυχημένη".